FTESE

Zgjat kthetrat kjo botë e ndyrë,
t'më rrëmbejë, t'më heq prej këtu.
T'më hedh supeve mantelin gri,
Duke më thënë, se më shkon shumë.

Më fton të harroj vetveten dhe ty.
Më premton e premton pafund.
T'më zhys në homogjenen e saj,
ku dhimbje, a gëzim s'shoh kërrkund.