KOHA SHERON CDO PLAGE

    A shëron koha çdo plagë? Po. Por duhet të kesh parasysh, që bëhet fjalë për plagët e trupit.
   Po plagët e shpirtit? Ato i fashon. Nga jasht duket sikur gjithçka e ke nën kontroll. Dhe nis të shpresosh seriozisht në shërimin e tyre.
    Atëherë ti u jep plotësisht të drejtë personave të tu të afërt, njerëzve të tu të dashur. A nuk të thanë se  gjithë sa ke nevojë është koha?
    Por, sapo merr një tjetër goditje nga jeta, ndjen fashat të të shkëputen prej plagës. Dhe plaga s’ka kurrëfarë përmirësimi, përkundrazi, kupton që po gangrenizohet.
    Më në fund pajtohesh me të vërtetën, ajo s’do shërohet kurrë. Dhe s'ke më kurrfarë shprese se në jetën tënde do të ketë një të ardhme të qetë. Ajo do të jetë gjithmonë aty, e fjetur, por e gatshme për t'u zgjuar rast e pa rast. Gati për të të trazuar kohë e pa kohë.
     Atëherë pyet veten, mos vallë kjo po të ndodh vetëm ty? Sheh në sy personat e tu të afërt, njerëzit e tu të dashur. Vallë, si ia kanë dalë!?
    Por, në sytë e tyre njeh reflektimin e së njëjtës plagë shpirti, të gangrenizuar prej kohësh.
     Të vjen të ulërish. Deri tani s'e kishe vënë re. Përse të gënjyen!? Përse të thanë se koha shëron çdo plagë!?
    Të mjafton vetëm pak reflektim për t’i kuptuar. Gjithë sa donin të të jepnin, nuk ishte shpresë e kotë, por kohë.
    Jo kohë për të shëruar plagët, por kohë për t’u mësuar të jetosh bashkë me to.
    Në këtë simbiozë të stisur, ti kupton se në jetë nuk të plakin dhe kërrusin vitet, por plagët e shpirtit.
    Mizorisht dhe pandalshmërisht, na kujtojnë gjithë sa kemi humbur, apo gjithë sa nuk patëm kurrë në jetë.