MISHTORE

Dëshirat e tua të gjitha mishtore...
Edhe ëndrrat ngjyer në mish...
Planet nisin prej mishit...
Për t'u realizuar sërish në mish.
Shpirtit ia ke hapur kanatash dyert,
Le t'ia mbath i lirë... nuk të duhet frymë.
Mish... mish të duhet... vetëm mish...
Mendjes ia ke ulur grilat... po, po ulur...
Mendja jote s'ka nevojë për ndriçim...
Epshet preferojnë hijet... po, po hijet...
Nëse ka errësirë... errësira është më mirë.
Kështu tregëton epshet e tua...
Dëshirat që lindin e nginjen në mish.
Mishrat i shet si të mundesh...
Herë në ankand... në ofertë... Hajde mish!
Mishrat i shet... i shet...  i rishet...
T'i  blejnë e riblejnë por sërish ke mish...
Po shpirtin nëse shet... s'mund ta riblesh...

E shet... por s'mund ta blesh sërish.

Elda Gjini
2019

MIRAZHE

Verës krijova kështjella pafund...
me rërë dhe ëndrra... po po ëndrra...
Fryt i imagjinatës sime të sëmurë...
Ëndërrimet sa shumë m'i do zemra!
Mirazhe i servira syve të mi...
Mirazhe mendjes që realitetin bishtnon.
Mirazhesh mbusha shpirtin tej e mbanë...
A thua mirazhet zemrën shërojnë...
Dimri asnjë kështjellë... asnjë nuk shëmbi.
Mirazhet lëndëzoi ... lëndëzoi pamëshirë...
Mardhi... ngriu... përjetësoi imazhet...
Imazheve të gënjeshtra, në kurth kam hyrë...
Mirazhet peng më kanë marrë... peng...
Në rob jam kthyer se s'përdora logjikë...
Rob i imazheve të gënjeshtra rob...
Gënjeshtra në sy... në mendje... në shpirt...

Elda Gjini
2019

PREMTIMI

Ditën e fundit të vitit e nisa me ty.
Sepse jetës time pafund i mungon...
Fare pranë... sy ndër sy... ndër sy,
Pavarësisht se më buzëqesh,
Pafund... pafund më trishton...
Dielli i sapolindur dukej i mekur,
Mardhur bryme ishte gjithçka.
Gjithçka zbardhur... ngrirë...
Të heshtura selvitë lartësoheshin sakaq,
Lulet që të kisha mbjellë ishin vyshkur,
Goditur prej të ftohtit ishin tharë...
Por, unë lule do të të mbjell sërish...
Veç prit të kalojë ky acar!
Mbështeta shuplakat mbi mermer,
Mbi mermerin e akullt vetmitar,
E ftova ftohtësinë t'më hynte në shpirt,
Me ftohtësinë e akullt të të ndjeja më pranë.
Thyer pendimesh rash në gjunjë,
Pa lotë para teje... lotët ishin tharë...

Dhe ndjesë të kërkova... pafund ndjesë
Nevojë kisha të dija se më falë...
Ndjesë për veprime e mosveprime...
Ndjesë për të thëna e të pathëna fjalë...
Ndjesë për gjithë  brishtësitë e shkuara...
Të premtova se edhe kësaj here do t'ia dal.
I bëra grusht duart e mpira... grusht...
Derisa thonjtë i ndjeva në mish...
Të pëshpërita sakaq një premtim...
Një premtim që e dim veç unë e ti...
U largova me buzëqeshjen tënde në sy,
Me brymën që ndërgjegjen më zbardh...
Me premtimet që ktë vit do t'u jap jetë,
Me ty... përjetësish në shpirt do të të mbaj.

Elda Gjini
2019

JETO!

Ai s'vles as sa një lot yti...
Si mund të vlejë sa një jetë?!
Si limon të shtrydhur të flaku,
Por ti limon s'mund të jesh...
Përngjet kaq shumë me një lule!
Petalet veç vesë mund të kenë...
Çlirohu prej tij si prej vesës!
Jeto, sepse jeta ia vlen...

Elda Gjini
2019