FEMIJEVE TE RRUGES

Rruga,
shtëpia e vetme.
Lëmoshë,
në ty kanë varur shpresat.
Pafajësi,
ti qëndron brenda tyre.
Për ca të holla,
një dorë e shtrirë drejt nesh.
S'di pse falënderimi i tyre më rrënqeth.
Ndoshta sepse...
Në shpirt mund të jenë më fisnik se ne.