Si s’tu
drodh buza,
Kur the “Po
shkoj!”
Si s’të qeshën
sytë,
Kur the “Do të
vij!”
Vallë të
rrahu zemra,
Kur më the
“Pritmë!”
E unë e
mjera,
po mbeta
aty.
Prita sa hapësira,
krejt të përpiu.
Si të të
kujtoj,
Vallë ti ç’më le?
Një brengë në shpirt,
të rëndë sa për tre.
Bisht’i cigares,
i hedhur atje.
Reja e tymit,
nga pas po më ndjek.

No comments:
Post a Comment