Së pari mbështeta kokën mbi supin tënd,
fluturuan sakaq gjithë brengat, shqetësimet.
Kuptova që s'do isha më kurrë vetëm, kurrë
prej atëherë u bëre e shtrenjta streha ime.
Dhe rishtas mbështetem mbi supin tënd,
në limanin e qetë pas një deti të trazuar.
Si me magji zhduken brengat, shqetësimet,
e tëra zhytem në paqëtinë e patrazuar.
Elda Gjini
2018
No comments:
Post a Comment